| O nas | Zarząd | Informacje | Uchwały | Medal WSLK | Statut |

 


Kardiolodzy Wielkopolscy

Tadeusz Józef Stasiński  urodził się 30 07 1922 roku w Skierniewicach. W 1939 roku ukończył gimnazjum im. Marii Magdaleny w Poznaniu. Maturę uzyskał w Skierniewicach uczęszczając na tajne komplety. W 1945 roku rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Poznańskim. Dyplom lekarza medycyny uzyskał w grudniu 1949 roku. Pracował wtedy jako wolontariusz w II Klinice Chorób Wewnętrznych prowadzonej przez prof. Jana Roguskiego. Następnie został zatrudniony jako asystent w III Klinice Chorób Wewnętrznych w Poznaniu kierowanej przez  prof. Franciszka Łabendzińskiego. Zainteresowania dr Stasińskiego skoncentrowały się na rozwijającej się wówczas dynamicznie kardiologii. Zorganizował na terenie szpitala im. J. Strusia pracownię ekg, a następnie fono- i wektokardiografii, prowadząc i publikując liczne prace badawcze z  wykorzystaniem  powyższych metod. W 1952 roku rozpoczął owocną współpracę z prof. Janem Mollem. W jej wyniku (wraz z dr Hryniewieckim) opracował jako pierwszy w Polsce „Atlas Wad Serca”. Po wyjeździe prof. Molla do Łodzi docent Stasiński kontynuował dalej współpracę z zespołem kardiochirurgicznym prowadzonym przez docenta Zbigniewa Lorkiewicza. W latach następnych nawiązał i kontynuował współpracę także z innymi poznańskimi ośrodkami kardiochirurgicznymi  - docenta Poniżyńskiego i dr Szelągowicza. Niezmiernie owocne okazało się też współdziałanie z Zakładem Radiologii kierowanym przez docenta Jerzego Wójtowicza.

W 1970 roku docent Stasiński został ordynatorem Oddziału Kardiologicznego Szpitala im. Józefa Strusia, a następnie w 1980 roku kierownikiem II Kliniki Kardiologii Instytutu Kardiologii Akademii Medycznej w Poznaniu. Jednocześnie Profesor objął funkcję wicedyrektora Instytutu Kardiologii.

W dorobku naukowym profesora Stasińskiego dominuje szeroka problematyka dotycząca diagnostyki i terapii wad serca wrodzonych i nabytych, choroby niedokrwiennej serca (w tym zawału prawej komory) - ze szczególnym uwzględnieniem fibrynolizy.

Stopień naukowy doktora medycyny profesor Stasiński uzyskał w 1951 roku, habilitował się w 1961 roku; w 1974 roku uzyskał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 1985 roku – zwyczajnego.

W 1964 roku docent Stasiński założył Oddział Poznański Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, którego był przewodniczącym do przejścia na emeryturę w 1992 roku. Przez szereg lat był członkiem Zarządu Głównego PTK, a przez jedną kadencję – skarbnikiem.

Profesor Tadeusz Stasiński wykształcił wielu specjalistów kardiologów, kilku spośród nich jest członkami Wielkopolskiego Stowarzyszenia Lekarzy kardiologów. Był promotorem szeregu doktoratów i opiekunem licznych prac habilitacyjnych.

Wielkopolskie Stowarzyszenie Lekarzy Kardiologów w uchwale nr 1 Walnego Zgromadzenia Członków w dniu 25 11 2000 roku w uznaniu zasług prof. Tadeusza Stasińskiego dla rozwoju poznańskiej i  polskiej  kardiologii ustanowiło medal Jego imienia.

Decyzją Kapituły Medalem Wielkopolskiego Stowarzyszenia Lekarzy Kardiologów im. prof. Tadeusza Stasińskiego uhonorowano:

- w roku 2003: Oddział Poznański Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego

- w roku 2004: członków zespołu, który zapoczątkował program leczenia ostrych zespołów wieńcowych w Wielkopolsce: prof. Andrzeja Cieślińskiego, prof. Stefana Grajka, dr med. Macieja Lesiaka, dr med. Janusza Rzeźniczaka; dr med. Danutę Ślusarek, dr med. Sławomira Halwę , dr Stanisława Markiewicza

- w roku 2005: dr med. Janinę Rachocką, dr med. Stefanię Suchocką-Łuczak, prof. Aldonę Siwińską.